Wczesne głosy na rzecz europejskiego federalizmu

Idea przekształcenia Europy Środkowej w stabilne, federalne państwo ma głębokie korzenie historyczne. Już w XIX wieku myśliciele i politycy dostrzegali strukturalną słabość wielonarodowego imperium i szukali sposobów, by przekształcić je w zdrową demokrację.

W 1843 roku Miklós Wesselényi opublikował „Odezwę w sprawie narodowości Węgrów i Słowian”. Jeszcze przed Wiosną Ludów na Węgrzech (1848 rok) argumentował, że tylko federalny ustrój może zagwarantować stabilność i bezpieczeństwo narodom w obrębie imperium.

„Cesarstwo Austriackie może przetrwać tylko wtedy, gdy przekształci się w federację narodów, w której każdej wspólnocie zostanie zagwarantowane bezpieczeństwo i narodowa egzystencja.”

Wesselényi ostrzegał, że podzielone i marginalizowane narody Europy Środkowej pozostaną narażone na ambicje większych potęg, takich jak Niemcy i Rosja. Jedność federalna, jak twierdził, była zarówno moralną, jak i geopolityczną koniecznością. To lekcja, która pozostaje aktualna także dziś.

Nauka z porażki: Lajos Kossuth

Inną kluczową postacią jest Lajos Kossuth, węgierski nacjonalista i przywódca zrywu narodowego w 1848 roku. Po klęsce powstania jego poglądy uległy głębokiej zmianie. W 1862 roku, przebywając na emigracji, zaproponował Konfederację Dunajską (Dunai Konföderáció), uznając, że małe narody, w tym Węgrzy, Serbowie i Rumuni, zostaną zdominowane przez obce mocarstwa, jeśli nie zjednoczą się jako równorzędni partnerzy.

„Prawdziwa wolność jest niemożliwa bez federalizmu… Szukajmy naszej wielkości nie w uciskaniu innych, lecz w unii wolnych narodów.”

Przemiana Kossutha z rewolucyjnego nacjonalisty w orędownika federalnej jedności ilustruje kluczową lekcję dla Europy: małe narody nie mogą przetrwać w izolacji.

Popovici i Stany Zjednoczone Wielkiej Austrii

Kilka dekad później Aurel Popovici rozwinął tę tradycję i przedstawił jedną z najśmielszych wizji wieloetnicznej federacji w Europie Środkowej. W 1906 roku opublikował plan utworzenia Stanów Zjednoczonych Wielkiej Austrii. Popovici zaproponował przekształcenie monarchii austro-węgierskiej w państwo federalne, w którym każdy naród posiadałby własny parlament, język urzędowy i autonomię kulturową, pozostając jednocześnie częścią spójnej struktury politycznej.

Jego plan był rewolucyjny: łączył zasady demokratyczne z pragmatycznym zrozumieniem etnicznej złożoności imperium. Przyznając autonomię Czechom, Słowakom, Polakom, Węgrom, Rumunom, Chorwatom i innym grupom, Popovici chciał wyeliminować napięcia etniczne, które paraliżowały instytucje państwa, oraz wzmocnić jego pozycję w europejskiej polityce.

Idea Popoviciego jednak nigdy nie została zrealizowana. Niecałą dekadę później wybuchła I wojna światowa, a Austro-Węgry rozpadły się. Jego wizja pozostaje jednak wybitnie  aktualna. Tak jak w XIX i na początku XX wieku Europa Środkowa mierzyła się z zagrożeniami ze strony ekspansji niemieckiej i rosyjskiej, tak dziś region musi być zjednoczony, by zabezpieczyć się przed powracającym imperializmem Rosji. Federalna, współpracująca Europa to jedyny sposób na zapewnienie pokoju, suwerenności i rozwoju.

Ostatnia próba: Karol I i upadek Austro-Węgier

Z braku koniecznych reform, na początku XX wieku monarchia habsburska nadal zmagała się z napięciami etnicznymi, zablokowanymi parlamentami i ruchami nacjonalistycznymi. Zmiany ustrojowe były pilnie potrzebne, lecz wielokrotnie je odkładano. Gdy w 1914 roku wybuchła I wojna światowa, imperium było na nią strukturalnie nieprzygotowane.

Dopiero w 1918 roku Karol I Habsburg podjął spóźnioną próbę reformy. Zaproponował przekształcenie monarchii w federację autonomicznych państw narodowych, nawiązując do wcześniejszej wizji Popoviciego. Reforma przyszła jednak po czasie: rady narodowe już ogłaszały niepodległość, zaufanie do instytucji imperialnych zanikło, a siły odśrodkowe rozrywały imperium. Kiedy w listopadzie 1918 krótkotrwały rząd próbował negocjować autonomię dla mniejszości, szybko zdał sobie sprawę, że było już na nią za późno. Narody imperium nie chciały już „lepszych” Austro-Węgier; chciały własnych państw. 

Trudno winić naszych przodków, że spełnili marzenia pokoleń, gdy nadarzyła się historyczna szansa na niepodległość. Jednak z historii wiemy, że podzielona Europa Środkowa stała się łatwym łupem dla hitlerowskich Niemiec i komunistycznego ZSRR.

Od manifestu paneuropejskiego do Unii Europejskiej

Idea federalna nie upadła wraz z monarchią Habsburgów. W 1923 roku Richard von Coudenhove-Kalergi opublikował manifest “Pan-Europa”,a później założył Unię Paneuropejską. Argumentował też, że cała Europa stoi przed tym samym strukturalnym dylematem, co Austro-Węgry: bez współpracy nacjonalistyczna rywalizacja będzie prowadzić do niestabilności.

Jednak dopiero po II wojnie światowej idee te przybrały formę instytucjonalną. Europejska Wspólnota Węgla i Stali, a później Unia Europejska, przekształciły Europę w pokojowy i stabilny region – gwarantując trwały pokój każdemu państwu, które do nich dołączyło.

Przesłanie na dziś

Inaczej niż dawne Austro-Węgry, nowe instytucje europejskie od początku zostały oparte na dobrowolnej współpracy, poszanowaniu równości i suwerenności państw członkowskich. Dzięki temu integracja nie jest zagrożeniem dla tożsamości ani dumy żadnego z nich. Demokratyczny system zapewnia, że spory rozwiązywane są pokojowo, a mniejsze państwa są chronione przed dominacją większych. Wiele z nich pierwszy raz w historii w takim stopniu decyduje o własnym losie. To oparcie o demokrację, idee wolności i równości, pozwoliło państwom na podjęcie bliskiej współpracy, która dotychczas skutecznie chroniła nas przed powtórzeniem błędów międzywojnia: rozdrobnienia i słabości.

Jednak z tej historii należy wyciągnąć jeszcze jeden wniosek. Monarchia Habsburgów upadła, bo zwlekała z reformami i nie potrafiła odpowiedzieć na zmieniające się czasy. Przed podobnym wyzwaniem stoi dziś Unia. Powracający imperializm Rosji, rosnąca potęga Chin i bigtechów oraz radykalne zmiany w Stanach Zjednoczonych stanowią coraz większe zagrożenie dla Europy. A państwa członkowskie nie są dość silne, by samodzielnie stawiać temu czoła. 

Podobnie jak nasi przodkowie, stoimy więc przed wyborem: możemy jako narody Europy każdy pójść w swoją stronę, zatrzymując integrację na obecnym etapie lub rozmontowując Unię w imię partykularnych interesów. Z historii wiemy, że na końcu tej drogi czeka upadek. Ale możemy też podjąć odważną decyzję i powołać wspólne, potężne państwo europejskie, które zapewni bezpieczeństwo wszystkim krajom związkowym.W Volt rozumiemy, że tylko federalna, demokratyczna Europa, może być dość silna, by sprostać zagrożeniom współczesnego świata. Uczymy się na błędach historii! Obronimy demokrację, prawa człowieka i liberalny porządek międzynarodowy, jednocześnie budując jedyną strukturę, która może zapewnić Europie wielkość i bezpieczeństwo: Stany Zjednoczone Europy.

Współprzewodniczący

Głosujący odnowili mandat Macieja Tadeusiaka, który funkcję Współprzewodniczącego pełni od trzech lat. Maciej jest aktywny w europejskim zespole ds. ekspansji i zbudował od podstaw 7 krajowych chapterów Volt w naszym regionie; odpowiada też za tworzenie i rozwijanie struktur organizacyjnych w Polsce.

Współprzewodniczącą została wybrana Ulyana Bakhtsizina, która od zeszłego roku prowadziła events team Volt Polska. Ulyana od miesięcy organizuje w naszym imieniu spotkania otwarte i inne wydarzenia; jest też współorganizatorką warszawskich manifestacji "We are Europe". Na poziomie europejskim pracuje nad polityką migracyjną i integracyjną.

Skład Zarządu

Razem z Maciejem i Ulyana, do Zarządu został powołany także Andrzej Snopiński, który będzie pełnił funkcję Skarbnika. Członkami Zarządu zostali także Kuba Kruszelnicki, który sprawował funkcję Skrabnika w Zarządzie poprzedniej kadencji, oraz Karol Schubert.

Sylwetki wszystkich członków Zarządu możesz znaleźć tutaj.

Komisja Rewizyjna

W wyborach do Komisji Rewizyjnej, członkowie i członkinie ponownie wskazali Denny'ego Hiersche. Na funkcję Współprzewodniczącej Komisji Rewizyjnej powołano Eveline van Dijk, a Współprzewodniczącym zostanie Sami-Daniel Guetat.

Podziękowania

Dziękujemy ustępującemu zarządowi za jego zaangażowanie i pracę. Szczególne wyrazy wdzięczności kierujemy do długoletniego współprzewodniczącego Mikołaja Buszmana — bez Ciebie nie bylibyśmy dziś jako ruch w tym miejscu. Dziękujemy za lata pracy, energię i wkład w rozwój Volt Polska.

Europa to piękne miejsce. Miejsce, którego warto bronić. Mamy 500 milionów obywateli żyjących w różnorodnych społeczeństwach, niezależne sądy i uczciwe wybory oraz wielką i rozwiniętą gospodarkę, która działa dla ludzi. To najlepsze miejsce do życia.

Unia Europejska, której zawdzięczamy ten stan rzeczy, powstała jako projekt pokojowy, jako odpowiedź na hasło „nigdy więcej” i alternatywa dla dawnych imperiów. Ale razem osiągnęliśmy znacznie więcej. Bo czy istnieje kraj, który sam chce przyłączyć się do Chin, USA lub Rosji? Nie. Za to UE posiada tę magnetyczną siłę i wiele krajów ustawia się w kolejce, aby do nas dołączyć – to miara naszego sukcesu.

Ale Europa nadal nie osiąga swojego pełnego potencjału i jest zagrożona. Rosja kontynuuje swoją wojnę, niszcząc Ukrainę. Także USA coraz częściej mówią językiem imperializmu. Jeśli nie podejmiemy się koniecznych reform i sami nie staniemy się potęgą, pozostanie nam rola wasala. W tej grze nie wystarczy zbudować odporności, żeby przetrwać. Musimy stać się niezależni, aby ją wygrywać. 

Stary porządek upadł. Europa nie może dalej grać według przestarzałych reguł. Ale nadal możemy wraz z sojusznikami zbudować nowy porządek – taki, w którym liczą się zasady i wartości.

Europejskim liderom wydaje się, że nieco więcej współpracy wystarczy, by Europa przetrwała. Mylą się. Europa musi się zmienić – i to głęboko. To, czego potrzebujemy, to prawdziwa niepodległość. Niezależna demokracja, obronność i gospodarka, własny model społeczny i niezależność surowcowa. Volt ma na to plan.

Razem możemy zbudować lepszą Europę. Taką, która działa szybciej, z większą siłą i jest odpowiedzialna przed Wami – obywatelami. Europę, która mówi jednym głosem i staje w obronie demokracji oraz prawa międzynarodowego. Stany Zjednoczone Europy!

Oto główne zmiany, które proponujemy.

Niezależna demokracja

1. Władza w ręce obywateli Europy. Chcemy, abyśmy wszyscy mieli możliwość wyboru europejskiego rządu w prawdziwie europejskich wyborach, z europejskimi kandydatami i europejskimi partiami!
   

2. Koniec z “wetokracją”. Musimy porzucić zasadę jednomyślności, która pozwala blokować całą Unię pojedynczemu państwu. Skorumpowani dyktatorzy, tacy jak Orbán, nie mogą mieć decydującego głosu. Europa musi decydować większością głosów.

3. Zacznijmy mówić jednym głosem. Potrzebujemy prawdziwego europejskiego ministra spraw zagranicznych, który twardo przeciwstawi się dyktatorom, stanie w obronie prawa międzynarodowego, położy kres trwającym wojnom i zapobiegnie nowym.
   

Niezależna obronność

1. Sfinansujemy wolność. Możemy oszczędzać miliardy dzięki wspólnym obligacjom, wspólnym zamówieniom, inwestycjom w przełomowe technologie, europejskiej agencji DARPA (w USA: Agencja Zaawansowanych Projektów Badawczych) oraz pełnej integracji przemysłu obronnego.

2. Zwycięstwo dla Ukrainy. Zapewnimy Ukrainie zwycięstwo poprzez wykorzystanie zamrożonych rosyjskich aktywów, zamknięcie nieba nad jej terytorium, przyspieszenie jej członkostwa w Unii i NATO oraz gwarancję każdego zawieszenia broni przez siły europejskie.
   
   

3. Europejska armia dla zachowania pokoju. Zbudujemy europejską strukturę dowodzenia, zapewnimy UE zasoby strategiczne, takie jak ISR (wywiad, obserwacja i rozpoznanie), oraz siły liczące co najmniej 250 000 żołnierzy gotowych do obrony Europy.
   

Niezależna gospodarka

1. Sfinansujemy przyszłość. Będziemy emitować wspólne obligacje, aby inwestować w neutralną dla klimatu gospodarkę cyfrową. Ustanowimy wspólny rynek kapitałowy i unię bankową oraz uczynimy Euro walutą o globalnym znaczeniu.

2. Kwitnąca innowacyjność. Postawimy na europejski kapitał., Usuniemy wszelkie bariery na jednolitym rynku, powołując do życia 28. reżim „EU Inc.” i koncentrując politykę przemysłową na nowych europejskich potentatach. Przyciągniemy zagraniczny talent i zadbamy, żeby nasz własny talent pozostał na kontynencie.
   
   

3. Docenimy naszych partnerów. Pozostaniemy otwarci na przyjęcie nowych członków do UE, będziemy zawierać sprawiedliwe umowy handlowe i rozwojowe oraz zacieśnimy współpracę z demokratycznymi przyjaciółmi, takimi jak Wielka Brytania i Kanada.

Niezależność cyfrowa

1. Obronimy prawdę. Zmusimy media społecznościowe do szanowania naszych wartości i walki z dezinformacją. Zbudujemy europejskiego nadawcę publicznego, zadbamy o bezpieczeństwo dziennikarzy i umożliwimy tworzenie alternatyw dla amerykańskich i chińskich mediów społecznościowych.

2. Europejski „tech stack”. Stworzymy rodzimą infrastrukturę cyfrową jako alternatywę dla rozwiązań z USA, od A do Z: europejską sztuczną inteligencję, dane, oprogramowanie, urządzenia, usługi chmurowe, sieci oraz czipy.

3. Wszystkie usługi publiczne oprzemy na europejskiej technologii. Doprowadzimy do tego, aby do 2030 roku wszystkie usługi publiczne na każdym szczeblu korzystały z europejskiego oprogramowania, a wszystkie dane były przechowywane w europejskich serwerach.
   

Własny model społeczny

1. Życie, na które Cię stać. Zbudujemy przystępne cenowo domy poprzez inteligentne mieszkalnictwo socjalne i projekty renowacji. Będziemy inwestować w czyste technologie i europejską sieć energetyczną, aby obniżyć ceny energii.

   
   

2. Kultura dla ludzi. Dofinansujemy lokalne filmy, muzykę i inne dziedziny sztuki, aby przestać patrzeć na Europę przez amerykańskie okulary. Kultura nie może być przywilejem, lecz siłą napędzającą solidarność, budowaną przez inwestycje w rodzimych artystów.

   
   

3. Uwolnijmy nasz potencjał ludzki. Przekształcimy Erasmus w powszechne europejskie doświadczenie, zainwestujemy w nowe umiejętności i miejsca pracy oraz damy młodym ludziom kapitał startowy na życie i własny biznes.
   

Niezależność surowcowa

1. Własna energia. Zainwestujemy w czystą energię, taką jak wiatr, słońce i atom, oraz w baterie, aby uwolnić się od zależności od zagranicznych dostawców, tak gazu i ropy z Rosji, jak i LNG ze Stanów Zjednoczonych.
   
   

2. Odzyskamy prowadzenie w przemyśle. Przywrócimy Europie pozycję przemysłowej potęgi poprzez inwestowanie w nowe sektory gospodarki, takie jak deep-tech i clean-tech, oraz kontynentalną kolej dużych prędkości.

   
   

3. Zabezpieczymy zasoby dla wspólnej przyszłości. Zainwestujemy w odpowiedzialne górnictwo, zawrzemy sprawiedliwe umowy surowcowe z partnerami na całym świecie oraz przyspieszymy recykling i transformację w gospodarkę o obiegu zamkniętym, aby zapewnić stały dostęp do surowców krytycznych.

Co nam się udało 💪

• Potroiliśmy liczbę członków w ciągu ostatniego roku.

• Po raz pierwszy wyszliśmy poza naszą bańkę medialną.
  Współorganizując protesty na granicy z Niemcami (dzięki, Denny!), pojawiliśmy się w kilkunastu mediach, w tym w kilku ogólnopolskich tytułach.

• Stworzyliśmy stronę internetową, która stała się naszą wizytówką.

• Zorganizowaliśmy trzy duże wydarzenia:

  • debatę o zdrowiu psychicznym,

  • panel o bezpieczeństwie Europy z organizacją Stand with Ukraine, posłem na Sejm oraz naszym europosłem,

  • obecność ze stanowiskiem w Miasteczku Równości (z którego dołączyły do nas aż 2 osoby!).

• Wprowadziliśmy system składek członkowskich, dzięki czemu po raz pierwszy mamy własny, szybko rosnący budżet.

• Zorganizowaliśmy serię spotkań otwartych — w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu i Katowicach.

• Zbudowaliśmy zespoły tematyczne: Policy Team, rozpoczęliśmy prace Legal Teamu oraz Event Teamu.

Co nadal jest wyzwaniem 🤔

• Wciąż jesteśmy zbyt mało widoczni.
  Pracujemy nad strategią, która pozwoli nam docierać do szerszego grona odbiorców — zarówno poprzez social media, jak i udział w wywiadach czy panelach.

• Zaangażowanie członków jest mniejsze, niż byśmy chcieli.
  Dlatego uruchamiamy newsletter dla członków i będziemy aktywniej promować otwarte role oraz możliwości działania, aby lepiej się z Wami komunikować i mocniej Was włączać.

👉 Naszą strategię i plany na kolejny rok zaprezentujemy podczas Walnego Zgromadzenia w marcu.

Dziękujemy, że jesteście częścią Volt Polska — to dzięki Wam ten rok był możliwy. 💜

Przedwczoraj, podczas meczu eliminacyjnego Ligi Konferencji UEFA pomiędzy Maccabi Hajfa a Rakowem Częstochowa, na trybunie kibiców z Izraela pojawił się transparent z napisem „Mordercy od 1939”. Tego rodzaju zachowania są niedopuszczalne, głęboko obraźliwe i fałszują prawdę historyczną. W przestrzeni medialnej pojawiają się także relacje, jakoby spiker stadionowy z Izraela określał polskich zawodników i kibiców mianem „nazistów” i „faszystów”. Nie ma naszej zgody na takie bezpodstawne oszczerstwa.

Stanowczo sprzeciwiamy się przeinaczaniu historii Polski oraz obrażaniu pamięci milionów ofiar II wojny światowej. Polska poniosła jedne z największych strat spośród wszystkich narodów okupowanych przez nazistowskie Niemcy. To Polki i Polacy mają najwięcej drzew w Instytucie Yad Vashem, upamiętniających osoby, które z narażeniem życia ratowały Żydów w czasie Holokaustu. Żegota – Rada Pomocy Żydom – była jedyną tego typu organizacją powołaną przez państwo podziemne w okupowanej Europie.

Takie oskarżenia są szczególnie bolesne i gorszące w obecnym kontekście, gdy to Siły Obronne Izraela od wielu tygodni prowadzą działania zbrojne w Strefie Gazy, powodując śmierć tysięcy cywilów, w tym kobiet i dzieci, oraz niszcząc obiekty humanitarne i blokując pomoc dla ludności dotkniętej klęską głodu.

Volt Polska apeluje o szacunek dla pamięci ofiar drugiej wojny, o rzetelność historyczną i zakończenie retoryki, która podsyca podziały i nienawiść. Sport powinien łączyć ludzi, a nie pogłębiać konflikty polityczne i historyczne.

W miniony weekend Przewodnicząca Komisji Europejskiej i Prezydent USA spotkali się w Szkocji, aby uzgodnić umowę handlową. Celem rozmów było uniknięcie 30-procentowych ceł, których wprowadzeniem od 1 sierpnia Donald Trump groził Europie. Ursula von der Leyen, pod naciskiem rządów państw członkowskich, osiągnęła porozumienie, które przewiduje 15-procentowe cła na eksport z UE do USA, podczas gdy UE nałoży 0% cła na import z USA. Ponadto UE zgodziła się na zakupy energii warte 700 mld euro, zainwestowanie 600 mld euro w USA i zwiększenie zakupów amerykańskiej broni.

Koszt braku integracji Unii Europejskiej

Niżej podpisane oddziały Volt wyrażają niezadowolenie, że Unia Europejska zaakceptowała tak nierówną umowę. Takie porozumienie stawia pod znakiem zapytania naszą wiarygodność i legitymizację w handlu opartym na porządku międzynarodowym. Kwestionujemy nie tylko pilny charakter tej umowy, ale także jej wynik. Krytykowany przez Trumpa deficyt handlowy w wysokości 235 mld USD w towarach jest równoważony przez nadwyżkę USA i quasi-monopole w dziedzinie technologii i usług finansowych w wysokości 148 mld EUR. Cła w wysokości 15% bez wzajemnej odpowiedzi w celu ochrony krajowych przemysłów UE lub równoważnego opodatkowania amerykańskich usługodawców nie są w żaden sposób uzasadnione.

Volt obawia się, że obywatele w całej Europie zapłacą wysoką cenę za to, że rządy krajowe przejęły negocjacje i zbyt długo odmawiały zajęcia się strukturalnymi słabościami Europy:

• UE nadal nie ma doktryny polityki zagranicznej, pozostając zależną od amerykańskiej ochrony i wsparcia w wojnie na Ukrainie, którą Donald Trump wykorzystuje jako dźwignię w negocjacjach.

• Państwa członkowskie opowiadają się za silniejszą obronnością, ale nie poczyniły znaczących kroków nawet w kierunku wspólnych zamówień. Europejska armia i wspólny łańcuch dowodzenia nie wydają się zbliżać.

• Rządy uniemożliwiają rzeczywistą integrację gospodarczą, pozostawiając nasz rynek UE wspólnym tylko z nazwy. Państwa członkowskie pozwalają, by nasz przemysł był mniej konkurencyjny i zbyt wrażliwy, by absorbować zewnętrzne wstrząsy.

• Komisja była pośpieszana przez rządy krajowe, mające na uwadze wyłącznie interesy partykularne i branże istotne dla ich kraju. To dalekie od wspólnotowej i przyszłościowej polityki handlowej.

• Decyzje podejmowane przez UE są zatem boleśnie nieadekwatne do naszej rzeczywistości geopolitycznej, która znacznie różni się od tej z czasów przyjęcia traktatów UE.

Ta umowa to dzwon alarmowy. Mario Draghi wskazał wiele z tych problemów w swoim raporcie sprzed roku. Od tego czasu rządy, które teraz krytykują UE za wymuszone przez siebie porozumienie, nie nadały Unii Europejskiej potrzebnych kompetencji ani nie wyraziły zgody na konieczne reformy. Państwa członkowskie utrzymują UE w jej słabym stanie, a porozumienie z USA jedynie kupuje nam więcej czasu, niezależnie od tego, czy zostanie zrealizowane, czy okaże się pustymi obietnicami. Volt oczekuje, że ten czas zostanie w końcu wykorzystany na zreformowanie UE oraz na ograniczenie zależności Europy od zewnętrznych sił.

Tworzenie europejskiej przyszłości zamiast ochrony narodowej przeszłości

Podpisane oddziały Volt domagają się, aby Komisja Unii Europejskiej oraz rządy krajów członkowskich:

• Traktowały umowę UE-USA oddzielnie od Wieloletnich Ram Finansowych (Multiannual Financial Framework 2028-2035), które są negocjowane. Nadchodzący "budżet UE" nie powinien być ani zmniejszany, ani rozcieńczany, ani przekierowywany.

• Nie wchodziły w nową zależność energetyczną poprzez zakup blisko rocznej produkcji LNG w USA i potrojenie obecnego importu, a zamiast tego skupiły się na wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii, a także sieci elektroenergetycznej i zdolnościach magazynowania energii.

• Zapewniły, że budżety wojskowe wykraczające ponad próg 2% PKB będą wydawane na poziomie europejskim, skoncentrują się na wspólnych zakupach i zwiększaniu zamówień dla europejskiego przemysłu obronnego.

• Kontynuowały integrację wspólnego rynku. Wspólne zasady prowadzenia działalności gospodarczej, reforma unijnych zamówień publicznych oraz integracja rynków kapitałowych to jedyna droga do zjednoczenia 27 biurokracji krajowych. Według raportów IMF oraz Draghiego te bariery kosztują nas 7% produktywności.

• Ograniczyły monopol amerykańskich usługodawców za pomocą środków innych niż cła. Postulujemy stworzenie unijnego systemu płatności, który mógłby konkurować z Visą i Master Card, wprowadzenie wymogów interoperacyjności dla platform mediów społecznościowych, kupowanie europejskich produktów i przyjęcie unijnej ustawy o małych przedsiębiorstwach.

• Nie zwalniały żadnego kraju z "Mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 (CBAM)". Potrzebujemy równych szans dla europejskiego przemysłu — wymagajmy od innych bloków gospodarczych, aby podążały za naszą polityką klimatyczną, jeśli chcą kontynuować handel z Unią Europejską.

• Żądały dodatniego przepływu kapitału netto do UE z wszelkich inwestycji publicznych w USA. USA nie potrzebują pomocy rozwojowej. Inwestycje wykraczające poza przejmowanie inicjatyw takich jak USAid czy Radio Wolna Europa muszą mieć możliwy do zweryfikowania pozytywny wpływ w Europie.

Volt oczekuje, że kwestie te zostaną poruszone w nadchodzącym wrześniowym orędziu o stanie Unii przewodniczącej Komisji Ursuli von der Leyen. Nie wystarczy zwykły marketing — domagamy się konkretnych kroków w kierunku reform traktatów UE, które uczynią Unię Europejską silnym podmiotem geopolitycznym. Powinny one obejmować nie tylko reformy wewnętrzne, ale także inicjatywy mające na celu uratowanie porządku międzynarodowego, w tym nową globalną strefę ekonomiczną i reformę WTO.

Reformy te wymagają prawdziwego przywództwa na poziomie europejskim i asertywności względem rządów państw członkowskich. Państwa narodowe muszą odnaleźć dla siebie rolę we wzmocnionej Unii Europejskiej i przestać przeceniać swoje malejące znaczenie geopolityczne. Volt wierzy, że silne zaangażowanie państw członkowskich w honorowanie procesu Spitzenkandidat będzie konieczne, aby uniezależnić Przewodniczących Komisji od Rady Europejskiej i sprawić, by odpowiadali bezpośrednio przed Europejczykami i Europejkami. Jeśli rządy krajowe nadal nie będą gotowe na zmiany, Volt jest gotowy przejąć od nich odpowiedzialność za Europę.

Volt Austria
Volt Czechy
Volt Węgry
Volt Polska
Volt Słowacja
Volt Słowenia

19 lipca struktury Volt Europa wraz z organizacjami partnerskimi zwołały Marsze w obronie Otwartych Granic na dziewięciu przejściach granicznych — po obu stronach granicy niemieckiej i sąsiednich państw. Jedno z wydarzeń zostało zorganizowane wspólnie przez Volt Niemcy oraz Volt Polska i odbyło się we Frankfurcie nad Odrą, tuż przy granicy ze Słubicami.

Zgromadzenie zostało zakazane

Początkowo przemarsz miał symbolicznie połączyć oba bliźniacze miasta po dwóch stronach Odry. Jednak w obliczu silnej presji ze strony Policji, po polskiej stronie zgromadzenie publiczne zostało zakazane w związku z działaniem bojówek na przejściach granicznych.

Zdaniem Komendanta Powiatowego Policji w Słubicach, na proponowanej trasie przemarszu “wysoce prawdopodobne było wystąpienie kontrmanifestacji (...), w tym m.in. agresji słownej i fizycznej wobec uczestników”. Z powodu braku możliwości zapewnienia bezpiecznego przejścia zgromadzenia przez granicę, Komendant ostrzegał przed “zagrożeniem dla życia i zdrowia uczestników i osób postronnych”. W tej sytuacji władze Słubic zakazały przemarszu zgłoszoną trasą.

Nie damy się zatrzymać!

Mimo tego wydarzenie odbyło się — z dostosowanym przebiegiem — po stronie niemieckiej. Po demonstracji wszyscy uczestnicy zostali zaproszeni przez burmistrzów na IV Wspólny Piknik Obywatelski Frankfurt–Słubice, który odbył się na Skwerze Dwumiasta w Słubicach.

Siostrzane wydarzenia zostały zorganizowane przez lokalne struktury Volt na punktach granicznych między Niemcami a Austrią, Belgią, Czechami, Holandią, Francją, Luksemburgiem i Szwajcarią. Działania odbywały się pod wspólnym hasłem: „Europa | Wolność bez granic” i zgromadziły kilkaset osób w różnych lokalizacjach. Według informacji lokalnych mediów, wydarzenie we Frankfurcie zebrało ponad sto uczestników i uczestniczek z obu stron granicy.

Denny Hiersche, współorganizator wydarzenia we Frankfurcie i Słubicach oraz członek Volt Polska, wyraził rozczarowanie decyzją polskiej policji o zakazie demonstracji w obawie przed zakłóceniami ze strony skrajnej prawicy:

Codziennie dojeżdżam z Polski do Niemiec do pracy, a ta decyzja znacznie wydłuży moją drogę. Co ważniejsze, nasz wspólny, przygraniczny region po raz kolejny zostaje podzielony. Ogranicza się nie tylko moją swobodę przemieszczania się, ale też moje prawo do zgromadzeń. Jestem szczególnie wdzięczny Zastępcy Burmistrzyni Słubic, Tomaszowi Stefańskiemu, za dotychczasową współpracę i znalezienie rozwiązania, które umożliwia naszą obecność po obu stronach granicy.

Kontekst protestu

Polska wprowadziła tymczasowe kontrole graniczne 7 lipca — w odpowiedzi na kontrole wprowadzone wcześniej przez Niemcy — określając to jako symboliczny środek odwetowy i powołując się na kryzys migracyjny. W opinii Volt Europa, przywracanie kontroli granicznych jest krokiem wstecz w integracji europejskiej, ogranicza swobody obywatelskie i szkodzi gospodarce oraz wspólnotom lokalnym podzielonym granicą. Nie mają też pozytywnego wpływu na problemy z migracją. Konsekwentnie sprzeciwiamy się podobnym rozwiązaniom, niezależnie od tego, które państwo członkowskie je wprowadza.

W poprzedniej edycji Marszu, w listopadzie 2024 roku, setki osób z Belgii, Niemiec, Francji, Luksemburga i Holandii przeszły z Francji przez Niemcy do Schengen w Luksemburgu, protestując przeciwko kontrolom granicznym w strefie Schengen. Kontekstem marszu było stopniowe zaostrzanie kontroli głównie na granicach Niemiec. Z kolei w czerwcu nasi europosłowie i europosłanki zwrócili się do komisarza ds. migracji, Magnusa Brunnera o zbadanie, czy Niemcy naruszyły prawo unijne, zaostrzając kontrole na granicach.

Dlatego Volt przedstawia swój własny plan. Ośmielamy się zaproponować to, czego tradycyjne partie się boją: zbudujmy europejskie NATO, w którym Ameryka nie będzie koniecznością, ale miłym dodatkiem. Możemy mieć pełną kontrolę, własną armię i zamiast pracować na różnorodnych standardach NATO, pozyskiwać naszą broń wspólnie jako Europa.

1. Nie amerykańscy, a Europejscy dowódcy

NATO jest dużą organizacją złożoną z oficerów i urzędników państwowych. Kluczowe stanowiska są obecnie zajmowane przez Amerykanów. Daje to Stanom Zjednoczonym skuteczną kontrolę i sprawia, że NATO staje się bez nich niefunkcjonalne — zwłaszcza jeśli USA zdecydują się wycofać lub odmówią udziału w misji obronnej. W związku z tym:

• Naczelny Dowódca Sił Sojuszniczych w Europie

  Mianujmy Europejczyka na stanowisko Naczelnego Dowódcy Sił Sojuszniczych NATO w Europie (SACEUR), którą to rolę historycznie zawsze pełnił Amerykanin. W perspektywie krótkoterminowej, dowódca powinien mieć wystarczający autorytet i niezależną zdolność do samodzielnego podejmowania trudnych decyzji;

• Europejczycy na kluczowych stanowiskach

  Awansujmy Europejczyków na kluczowe stanowiska w NATO — takie jak personel SACEUR, personel obsługujący wspólne systemy, takie jak AWACS, oraz dowódcy różnych jednostek operacyjnych NATO w Europie;

• Ukraina jako członek NATO

  Przyszłość Ukrainy leży w Europie i NATO. Potrzebuje ona gwarancji bezpieczeństwa, by zapobiec dalszej rosyjskiej agresji. Członkostwo w NATO, wraz z Artykułem 5, zapewni jej najlepszą ochronę. Ukraina wzmacnia również Sojusz dzięki swojemu doświadczeniu na polu bitwy, innowacyjnemu przemysłowi obronnemu, solidnemu wojsku i wytrzymałemu społeczeństwu;

• Ambasador UE przy NATO

  Mianujmy ambasadora UE przy NATO ("stałego przedstawiciela", takiego jak przy ONZ i WHO), aby UE miała silniejszy i jednolity głos przy stole.

2. Europejska armia, która przejmie zadania USA w NATO

Gdyby Rosja miała jutro zaatakować Europę, amerykański SACEUR zadzwoniłby do prezydenta USA. Jeżeli prezydent odmówi odpowiedzi, NATO nie zareaguje. Dlaczego? Ponieważ bez amerykańskiej armii NATO jest bezsilne. Wynika to częściowo dostarczania przez USA wojsk i sprzętu, a częściowo z faktu, że NATO zależy od amerykańskich zdolności, takich jak broń nuklearna i obrona powietrzna. Dlatego:

• Armia europejska

  Z 27 małymi armiami krajowymi, Europa nie może działać niezależnie od USA. Nadszedł czas na jedną europejską armię z jednolitą strukturą dowodzenia. Aby zastąpić obecną obecność USA w Europie w ciągu najbliższych pięciu lat, należy utworzyć co najmniej 50 nowych europejskich brygad - 250 000 regularnie trenujących, europejskich żołnierzy. Niezbędna jest również Europejska Akademia Wojskowa i zmodernizowane dowództwo wojskowe;

• Europejska Agencja Wywiadu

  Siły europejskie są obecnie całkowicie zależne od amerykańskiego wywiadu — na przykład w zakresie lokalizacji i ruchów wojsk wroga lub podejmowania świadomych decyzji strategicznych. Służby wywiadowcze poszczególnych krajów europejskich są zbyt małe, by konkurować z agencjami takimi jak CIA. UE powinna utworzyć Europejską Agencję Wywiadowczą, przynajmniej początkowo spośród zaufanych państw członkowskich, która mogłaby wspólnie kupować kosztowne systemy, takie jak satelity obserwacyjne i samoloty radarowe;

• Europejski środek odstraszania jądrowego

  Bez amerykańskiego parasola nuklearnego Europa jest bezbronna. Francuska broń nuklearna musi być wykorzystywana do ochrony całej Europy i ostatecznie powinna podlegać demokratycznemu i wiarygodnemu, w pełni zeuropeizowanemu dowództwu. Brytyjska broń nuklearna mogłaby dodatkowo wzmocnić ten środek odstraszania;

• Europejskie zdolności strategiczne

  Europa musi pozyskać wszystkie zdolności, w których obecnie polega na USA - nie tylko wywiad i odstraszanie nuklearne, ale także obronę powietrzną, drony, pociski dalekiego zasięgu, satelity, zdolności cybernetyczne, lotniskowce i samoloty transportowe. Europejska DARPA (w USA: Agencja Zaawansowanych Projektów Badawczych Departamentu Obrony) pomogłaby również zapewnić rozwój przyszłych zdolności przy użyciu najnowocześniejszych technologii obronnych, które stymulują innowacje - takich jak sztuczna inteligencja i obliczenia kwantowe.

3. Nie tylko wydawać więcej, ale wydawać lepiej: Wydawać w Europie

Po szczycie NATO wszyscy mówią o benchmarku wydatków NATO. Ale skupianie się na tej normie utrzymuje nas w pułapce starego transatlantyckiego porządku świata — takiego, który już nie istnieje. Powinniśmy skupić się na tym, jak wydajemy nasze pieniądze. Obecnie Europa marnuje 103 miliardy euro rocznie z powodu braku integracji w dziedzinie obronności. Co roku jedna trzecia wszystkich europejskich wydatków na obronność jest wyrzucana w błoto! Dlatego:

• Wydatkowanie wszystkich środków powyżej progu 2% na poziomie UE

  Umożliwienie Komisji Europejskiej zamawiania sprzętu wojskowego w imieniu państw członkowskich oraz opracowywania, posiadania i obsługi strategicznych zdolności wspierających — zamiast prób robienia tego osobno przez każde państwo członkowskie;

• Budowa europejskiego przemysłu obronnego

  Podczas gdy wiele rynków jest już zintegrowanych na poziomie UE, przemysł obronny pozostaje narodowy. UE powinna inwestować w budowanie europejskiego przemysłu obronnego poprzez zakup sprzętu wyprodukowanego w Europie zamiast amerykańskich lub krajowych alternatyw;

• Standaryzacja broni i wyposażenia

  Nadszedł czas na jeden europejski karabin, jeden europejski czołg, jeden europejski myśliwiec, jeden europejski mundur itp. Umożliwi to lepszą współpracę między oddziałami i doprowadzi do znacznych oszczędności;

• Wykorzystanie obligacji na poziomie UE

  Obligacje unijne oferują najlepszy stosunek jakości do ceny i wzmacniają rolę euro jako waluty globalnej.

Referendum z 2016 roku, zorganizowane przez ówczesnego premiera Davida Camerona w celu uciszenia eurosceptycznych głosów wewnątrz Partii Konserwatywnej – przerodziło się w polityczny kryzys. Brytyjczycy zostali wezwani do odpowiedzi na pytanie: czy Zjednoczone Królestwo powinno pozostać członkiem Unii Europejskiej?

Wynik był zaskoczeniem – 51,9% głosów za wyjściem z UE. Decyzja ta ujawniła głębokie podziały: pokoleniowe, geograficzne, klasowe. Młodzi głosowali za pozostaniem, starsi – za Brexitem. Wielkie miasta, jak Londyn, były za Unią. Prowincja – za wyjściem.

Hasła kampanii „Leave” były proste, chwytliwe, często oparte na fałszywych przesłankach. „Take back control”, „Get Brexit done” – to slogany, które rezonowały z lękami części społeczeństwa, zmęczonego globalizacją, imigracją i zmianami kulturowymi.

Brexit formalnie zakończył się 31.01.2020, a wraz z końcem okresu przejściowego w styczniu 2021 r., Wielka Brytania opuściła jednolity rynek i unię celną. Wtedy zaczęły się prawdziwe konsekwencje:

1. Gospodarka i handel

• PKB Wielkiej Brytanii ucierpiało – wg analiz London School of Economics, do 2024 roku brytyjska gospodarka rozwijała się o ok. 5% wolniej, niż gdyby pozostała w UE.

• Wzrost cen i problemy z dostępnością towarów w pierwszych miesiącach po wyjściu z UE.

• Braki pracowników w sektorze rolnictwa, logistyki, opieki zdrowotnej – wcześniej wypełniane przez imigrantów z UE.

2. Polityka

• Szkocja coraz głośniej domaga się kolejnego referendum niepodległościowego – większość mieszkańców głosowała za pozostaniem w UE.

• Irlandia Północna balansuje na krawędzi – granica z Republiką Irlandii stała się jednym z najtrudniejszych punktów spornych w umowie brexitowej.

• Rola Wielkiej Brytanii na arenie międzynarodowej osłabła – zamiast „Global Britain”, pojawił się obraz kraju skonfliktowanego wewnętrznie i zmagającego się z kryzysami.

3. Społeczeństwo

• Więcej formalności w rodzinach mieszanych i transgranicznych (np. pobyty partnerów, obywatelstwo dzieci).

• Nasilenie ksenofobicznych nastrojów w czasie kampanii brexitowej i tuż po referendum.

• Pogorszenie stosunku do imigrantów, mimo że realnie to właśnie oni często napędzali brytyjską gospodarkę.

Kto zyskał na Brexicie?

Pytanie postawione w tytule nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Możemy jednak próbować szukać beneficjentów:

Zyskali:

• Populiści i eurosceptyczne ruchy w Europie - przez chwilę poczuli wiatr w żaglach.

• Międzynarodowi rywale UE, tacy jak Rosja czy Chiny, obserwujący osłabienie europejskiej jedności.

• Gracze finansowi - Znaczące zyski finansowe na wahaniach kursu funta i akcjach brytyjskich firm.

Stracili:

• Brytyjczycy, zwłaszcza młodzi, którzy utracili swobodę podróżowania, studiowania, pracy w UE, a także udziału w takich programach jak Erasmus+.

• Małe biznesy, rolnicy, rybacy – grupy, które głosowały za Brexitem, a dziś zmagają się z jego konsekwencjami.

• Społeczeństwo obywatelskie i edukacja – utrata programów takich jak Erasmus, ograniczenie współpracy badawczej.

Brexit nie był jedynie brytyjskim dramatem. Brexit to ostrzeżenie dla całej Europy. Pokazuje, jak łatwo można zniszczyć dekady integracji, bazując na emocjach i dezinformacji. Pokazuje też, jak kruche są fundamenty wspólnoty, jeśli nie pielęgnuje się dialogu, solidarności i prawdy.

Co Brytyjczycy obecnie myślą o UE?

Choć Brexit miał być "odzyskaniem kontroli", coraz więcej Brytyjczyków dostrzega jego cenę. Nastroje społeczne odwracają się – najnowsze sondaże pokazują, że większość obywateli postrzega wyjście z Unii jako błąd, a w referendum dziś znów zwyciężyłby głos „Remain”. Wśród młodszego pokolenia poparcie dla członkostwa w UE sięga ponad 70%.

Poza stratami symbolicznymi czy gospodarczymi, nastąpiła też mniej widoczna, a bardzo realna utrata ochrony instytucjonalnej. Obywatele Zjednoczonego Królestwa nie mogą już liczyć na:

• interwencję Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w przypadku naruszenia ich praw,

• wsparcie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich,

• unijne mechanizmy ochrony konsumentów oraz ochronę danych osobowych gwarantowaną przez RODO,

• czy np. prawa pasażera w przypadku odwołanego lotu.

Jest jednak też druga strona medalu – powstanie nowego paneuropejskiego ruchu politycznego – Volt Europa. Założony w 2017 roku przez młodych aktywistów z różnych zakątków UE, w tym Andréa Venzona i Damiana Boeselaegera, Volt był reakcją na rosnący eurosceptycyzm i nacjonalizm. To właśnie Brexit – jako symbol rozpadu i dezinformacji – zmobilizował szczególnie młodych Europejczyków wychowanych na swobodnym podróżowaniu, studiowaniu i współpracy ponad granicami, do działania.

Volt nie tylko sprzeciwił się idei podziałów i wyjść z UE, ale zaproponował nową wizję zjednoczonej Europy: przejrzystej, demokratycznej, zrównoważonej i obywatelskiej. Nasze hasła: „Europe United” i „Europe needs reform, not rejection” – wyrażały ducha konstruktywnej zmiany, a nie destrukcyjnego buntu.

Dziś Volt działa w ponad 30 krajach, posiada 5 eurodeputowanych i zdobywa poparcie w wielu miastach Europy. To dowód na to, że Brexit, choć był ciosem dla integracji, stał się też impulsem do narodzin nowej, proeuropejskiej energii politycznej – oddolnej, nowoczesnej i inkluzywnej.

„Schengen jest podłączone do respiratora – a Niemcy wyrywają wtyczkę” – mówi współzałożyciel Volt i poseł do PE Damian Boeselager. „Nowe, zaostrzone kontrole graniczne, obliczone na zaspokojenie narracji skrajnej prawicy o migracji, rażąco naruszają prawo UE, podważają unijne traktaty i tworzą niebezpieczny precedens, za którym mogą pójść kolejne państwa. Działania Niemiec już skłoniły Polskę do odwetu podobnymi krokami. To spirala, która wymyka się spod kontroli i narusza nasze podstawowe prawa jako obywateli UE. Jeśli Bruksela zachowa milczenie, ta spirala podważy zarówno swobodę przemieszczania się, jak i prawo do ubiegania się o azyl.”

„Od Strasburga po Kehl graniczny chaos stał się nową normą – korki, opóźnienia i codzienne zakłócenia” – dodaje Kai Tegethoff, europoseł Volt i członek komisji transportu i turystyki. „Ludzie przemieszczający się przez granicę nadrabiają kilometry lub całkiem zmieniają codzienne plany, a łańcuchy logistyczne są poważnie zakłócone. To zmusi europejskie firmy i pracowników do porzucenia współpracy transgranicznej i oddali Europejczyków od siebie. Przez lata społeczności żyjące przy granicy integrowały się i wspólnie rozwijały. Teraz celowo niszczymy to, co budowaliśmy dekadami, zmuszając obywateli, by wciąż dostosowywali się do zmieniających się warunków. W ten weekend w Schengen odbędą się oficjalne uroczystości. Nie widzę jednak powodów do świętowania. To czas, by zabrać głos i zaprotestować”. Oddziały Volt z różnych krajów zorganizują w tym czasie akcje protestacyjne.

„Komisja musi działać natychmiast i wszcząć procedurę naruszeniową, aby uchronić Schengen przed dalszym demontażem” – podsumowuje Boeselager. „Jeszcze nie jest za późno, ale alarm wyje na całe gardło.”

Nawrocki mówi, że „Europa bardziej potrzebuje Polski niż Polska Europy” i że „Europa to chaos”. To język, który brzmi, jak przygotowanie pod Polexit. Przygotowanie, do którego PiS dąży już od wielu lat.

A przecież 81% Polaków uważa, że zyskaliśmy na członkostwie w UE. Fundusze, bezpieczeństwo, dostęp do pracy, wspólne wartości: to nie są banały, to nasza codzienność, która stała się rzeczywistością w dużej mierze właśnie dzięki Unii Europejskiej.

Można nie przepadać za Trzaskowskim. Wielu z nas też by widziało w roli Prezydenta RP kogoś lepszego. Ale wybór jest konkretny - Trzaskowski vs. Nawrocki, czyli Europa vs. Izolacja. Tu nie chodzi o jednego albo drugiego kandydata! Tu chodzi o nas i naszą przyszłość w Unii.

Nie stać nas na izolację. Nie możemy budować Polski na kolanach przed trumpistami w USA. Potrzebujemy stabilności, nie ideologicznych wojenek.

Głosując na Trzaskowskiego, głosujesz za Polską w Europie. Za otwartością, spokojem, bezpieczeństwem i rozsądkiem. Wybór należy do nas wszystkich, wybierzmy mądrze.

Konieczność skupienia się na obronie jest porażką ludzkości. Każdy grosz wydany na wojsko jest groszem niewydanym na edukację, opiekę zdrowotną czy czystą energię. Musimy pamiętać, że przede wszystkim wojsko jest jedynie jednym aspektem architektury bezpieczeństwa Europy. Naszym celem było zajęcie się aspektem wojskowym, jednakże dyplomacja, odporność społeczna, infrastruktura, odporność na zmiany klimatu, cyberbezpieczeństwo, itp. są również bardzo ważne. Po drugie, UE jest fundamentalnie projektem pokojowym. Powstała na zgliszczach drugiej wojny światowej, aby zapobiec ponownemu prowadzeniu wojny przez Europejczyków przeciwko sobie nawzajem. Teraz jednak Rosja zdecydowała się prowadzić wojnę przeciwko Europie. Więc aby zapobiec kolejnym wojnom, musimy pomóc Ukrainie wygrać i wzmocnić naszą własną obronę.

Przedstawiamy szczegółowy plan stworzenia europejskiej armii i drogi do tego celu. Czasami nie jest to tak widoczne, ale podczas pracy nad przyszłością europejskiej obronności, następujące pytania są dla nas ważne:

• Czy będzie to chronić naszą zieloną, społeczną i demokratyczną przyszłość, a nie odbywać się jej kosztem?

  • Na przykład, poprzez wspieranie tylko nowych środków finansowych, a nie przekierowywanie zielonych lub społecznych inwestycji.

• Czy wzmocni to demokratyczną kontrolę UE, odpowiedzialność, przejrzystość w zakresie obronności?

  • Na przykład, poprzez domaganie się, aby Parlament Europejski miał uprawnienia do współdecydowania.

• Czy przyczyni się to do szerszego bezpieczeństwa, w tym klimatycznego, cybernetycznego i bytowego?

  • Na przykład, poprzez inwestowanie w szerszą odporność społeczeństwa, w oparciu o model fiński.

• Czy te inwestycje przyniosą korzyści społeczeństwu, a nie doprowadzą do horrendalnych zysków dla kilku akcjonariuszy?

  • Na przykład, poprzez podniesienie podatków od nadzwyczajnych zysków i zwiększenie zdolności produkcyjnych.

• Czy ta produkcja broni będzie bronić ludzi przed agresją, a nie zostanie niewłaściwie wykorzystana przez autokratów?

  • Na przykład, poprzez wprowadzenie obowiązkowych kontroli eksportu broni na poziomie UE.
    

19 marca Komisja Europejska w końcu przedstawiła swoje plany dotyczące Europejskiej Obronności. Oceniamy je pozytywnie, zawierają dużo idei, o które sami zabiegaliśmy. Szczególnie standaryzacja przemysłu obronnego wyznacza właściwą ścieżkę. Ale wciąż brakuje nam planów dotyczących fundamentalnego problemu: nie możemy już polegać na USA. Jeśli NATO ma nadal funkcjonować pod europejskim przywództwem, potrzebujemy struktury dowodzenia, strategicznych narzędzi i wspólnych sił, aby móc bronić się niezależnie od USA.

Musimy więc odpowiedzieć na jedno kluczowe pytanie: jak umieścić UE w pozycji, która pozwoli na odstraszanie i obronę przed rosyjską agresją militarną, autonomicznie od Stanów Zjednoczonych i w ramach bardziej europejskiego NATO?

Pełne stanowisko można znaleźć tutaj. Oprócz pomysłów dotyczących zarządzania i inwestycji będziemy nadal promować te propozycje w nadchodzących latach:

Gotowość Obronna w Sytuacjach Kryzysowych

• Europejski plan umożliwiający zwycięstwo i pokój dla Ukrainy

• Nowa ustawa pozwalająca UE na przyspieszenie procedur w sytuacjach kryzysowych

• Obowiązkowe cele dotyczące zakupu i magazynowania wystarczającego sprzętu

Jednolity Rynek Obronny

• Plan wynikowy wspólnego zakupu i standaryzacji wszystkiego, czego potrzebujemy razem

• Nowa agencja Komisji do tworzenia przełomowych innowacyjnych technologii

• Regionalne klastry tworzące bardziej konkurencyjny europejski przemysł obronny

Zintegrowane Siły Zbrojne

• Europejska struktura dowodzenia i kontroli, pozwalająca na niezależne działanie

• Wspólnie nabywane, posiadane i obsługiwane "strategiczne narzędzia" umożliwiające efektywną współpracę

• Stałe siły UE pozwalające na szybkie generowanie wymaganych sił

Nasza wizja demokratycznej, zielonej, sprawiedliwej i europejskiej przyszłości może zostać osiągnięta tylko wtedy, gdy będziemy ją bronić przed tymi, którzy chcą ją zniszczyć. Ostatecznie tylko Zjednoczona Europa, z prawdziwą polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, może zapewnić tę ochronę.

Nie czekajmy, aż wojna nas zjednoczy; zjednoczmy się zapobiegając wojnie!

Ostatnie, ale nie mniej ważne, chciałbym wyrazić wdzięczność wielu osobom kształtującym politykę, społeczności obronnej Volt oraz zespołowi Volt w Parlamencie Europejskim, za przyczynienie się do tego ogromnego wysiłku stworzenia ambitnego planu i ścieżki z konkretnymi krokami, jak go osiągnąć.

Wszystkiego najlepszego,

Reinier van Lanschot

Istotne stanowiska Volt:

9-punktowy plan działania dla UE: https://volteuropa.org/news/eu-response-to-a-changing-world-order-a-9-point-action-plan

Petycja ws. armii UE: https://actionnetwork.org/petitions/eu-member-states-protect-us-with-a-european-army

Oświadczenie ws. armii UE: https://volteuropa.org/news/europes-coming-of-age-trial

Petycja ws. Zjednoczonej Europy: https://chng.it/Lf8DGvzHpX

Oświadczenie ws. Zjednoczonej Europy: https://volteuropa.org/news/we-need-the-united-states-of-europe